h1

Γράμμα σε ένα «αστέρι»

Ιανουαρίου 22, 2009

Γράμμα σε μια ψυχή που ξεκίνησε για το μεγάλο της ταξίδι, ταξίδι στην αιωνιόητα, αιωνιότητα των σκέψεών μας αιωνιότητα αγάπης, αγάπης κατοικούμενης στις καρδιές μας.

Πάλευες, πάλευες για μια ζωή,
τη ζωή σου
Ήλπιζες, ήλπιζες για μια ζωή,
ζωή των άλλων.

Το χαμόγελο σου,
χαμόγελο βγαλμένο από παραμύθι
η ψυχή σου,
ψυχή αγνή, αγνή σαν το κρίνο

Ο αρχάγγελος ήρθε σε σένα
κρίνο να φέρει
τον πόνο σου ξέρει
μαζί του σε παίρνει.

Πάλευες, προσπαθούσες,
ήλπιζες, χαμογελούσες
χαμόγελο αγάπης
πάλη ζωής.

Αγώνας…
αγώνας πόνου,
με πόση δύναμη
τη νίκη πλησίαζες
με τι πυγμή
τη νίκη διεκδικούσες.

Νίκησες τελικά,
ναι νίκησες τον πονό,
τη ζωή ξεπέρασες,
την αιώνιότητα έφτασες.

Και ο άγγελος μαζί του σε πήρε
σε κείνον έμοιαζες,
έμοιαζες πολύ…

Αγάπησες τον κόσμο,
βοήθησες εκείνους,
χαμόγελα σκόρπισες,
ψυχές εγκλώβισες

Ψυχή μεγάλη, καρδιά γεμάτη
ζωή μικρή, πόνος πολύς,
φίλοι καλή, γιορτή πικρή
ζωή μικρή, πόνος πολύς

Ταξιδεύεις, στον ουρανό
για τον παράδεισσο πηγαίνεις
ανάμνηση μένεις
για τον παράδεισο πηγαίνεις.

Χαμογελάς, τους χαιρετάς
Δάκρυα πολλά, δε σε διακρίνουν
τους συγχωρείς και περιμένεις
διαμάντι είσαι και γυαλίζεις,
γυαλίζεις σε κάθε τους δάκρυ,
δάκρυ πονόβρεχτο στα πρόσωπά τους,
δάκρυ αγάπης στο πρόσωπό σου.

Ξαπλωμένη εκεί, εκεί άγγελε,
με μάτια κλειστά,
πρόσωπο αγγελικό,
καρδιά ακίνητη.. σταματημένη.

Όλοι γύρω σου
για σενα ψελνουν μικρή μου,
όλοι γύρω σου
για θαύμα ελπίζουν μικρή μου.

Το σώμα εκεί, φανερό.
Η ψυχή δίπλα τους, κρυφή.
Σε αισθάνονται και ελπίζουν,
δε σε βλέπουν και κλαίνε.

Φτιάχνεις ενα βασίλειο,
το σπίτι σου στον ουρανό.
Τους κοιτάς από ψηλά,
μια αγκαλιά θες να του κάνεις…

«Καλά είμαι, μη στεναχωριέστε,
μόνο να με θυμάστε,
να με θυμάστε

και εγώ σε βασίλεια θα ζω…»

να τους πεις μοναχα
και ύστερα να χαθεις,
να χαθείς στο βασίλειό σου,
βασίλειο της ψυχής,
βασίλειο ανάμνησης,
βασίλειο θανάτου…

Και εκείνος, η αγάπη σου
εκεί, εκεί κοντά…
υπερνίκησε τα πάντα,
κοντά σε σένα πάλευε

του έδινες δύναμη,
δύναμη ψυχής,
αγκίγματα,
αγκίγματα καρδιάς.

Και εκείνος, αχ εκείνος
σε αγαπάει τόσο,
σε αγκαλιάζει, σε φιλάει
τον κοιτάς χαμογελάς.

Μαζί εκεί, να παλεύεται
για έναν αγώνα,
αγώνα αγάπης
αγώνα ζωής.

Καλό ταξίδι ψυχή των χρωμάτων…

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ: http://awakenightmare.blogspot.com/    ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΝΙΑ…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: