h1

ΕΡΕΥΝΑ – εκπαίδευση (από την εκπομπή του Π. Τσίμα)

Ιανουαρίου 27, 2009

Την προηγούμενη Τρίτη προβλήθηκε η εκπομπή του Παύλου Τσίμα “Έρευνα – Δυστυχία να είσαι μαθητής”.

O Γιαν είναι Φιλανδός. Μαθητής της δευτέρας λυκείου, σε ένα δημόσιο λύκειο (ιδιωτικά δεν υπάρχουν στην χώρα του) στο Ελσίνκι. Η Βανέσα είναι Ελληνίδα. Μαθήτρια της τρίτης Λυκείου, στο δημόσιο του Χολαργού. Συνομιλούν στο ίντερνετ. Η Βανέσα, έκπληκτη, ανακαλύπτει ότι ο συνομήλικος της έχει πολύ ελεύθερο χρόνο, ελάχιστη πίεση, κανένα άγχος για την μαθητική του ζωή και για την εισαγωγή του στο πανεπιστήμιο κι ότι το σχολείο του- δημόσιο- έχει μέχρι και μικρό στούντιο τηλεόρασης για να κάνουν το μάθημα δημοσιογραφίας! Κι όμως, αυτός ο «χαλαρός» νέος, που πιέζεται ελάχιστα από το σχολείο και βασανίζεται σπάνια από τον βραχνά των εξετάσεων, φοιτά σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που έρχεται σταθερά πρώτο στον κόσμο, με βάση τις αξιολογήσεις του ΟΟΣΑ, ενώ εκείνη, που βασανίζεται δέκα και δώδεκα ώρες την ημέρα σε σχολείο και φροντιστήριο και την πνίγει το άγχος, ζει σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που είχε αξιολογηθεί στην 25η θέση το 2000 κι έχει ήδη πέσει στην 28η από τις 30 υπό εξέταση χώρες του ΟΑΣΑ το 2006, στην τελευταία μέτρηση!

Την ιστορία αυτών των δύο μαθητών, ένα τυπικό τους 24ωρο, παρακολουθεί η κάμερα της «Έρευνας», καταγράφει τις διαφορές στο εκπαιδευτικό τους περιβάλλον και την καθημερινή τους ζωή και μένει με το αναπάντητο ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν το δικό μας σχολείο να πιέζει τόσο πολύ τους μαθητές του με τόσο φτωχά αποτελέσματα; Πώς γίνεται να συζητάμε τόσο πολύ για την παιδεία και να τα καταφέρνουμε στην πράξη τόσο άσχημα;

Καθώς μια ακόμη συζήτηση («από μηδενική βάση», όπως ειπώθηκε αρμοδίως) ξεκινά για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, η «Έρευνα» της Τρίτης θέτει τον δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων, μέσα σε μια σχολική τάξη κι ένα μαθητικό δωμάτιο δύο διαφορετικών χωρών. Κι έπειτα ρωτά δασκάλους, ειδικούς και υπουργούς τι φταίει, τι ματαιώνει κάθε απόπειρα βελτίωσης του ελληνικού σχολείου.

Δείτε την εκπομπή παρακάτω..

Μια πολύ ωραία εκπομπή, πολύ επίκαιρη (λόγω και των συζητήσεων στην παιδεία)..

Τι μπορούμε να βγάλουμε από τις συζητήσεις με Φινλανδούς μαθητές και καθηγητές? -ένα πολύ σωστό συμπέρασμα: η όποια μεταρρύθμιση για την παιδεία πρέπει να ξεκινήσει από τον τρόπο εκπαίδευσης και όχι τον τρόπο εισόδου-εξόδου σε από αυτή.

Το κατά πόσο θα υλοποιηθεί αυτό στην χώρα μας δεν το ξέρουμε, και σίγουρα είναι πολύ δύσκολο έτσι όπως κινούμαστε τα τελυταία χρόνια να δούμε εμφανή βελτίωση στο προσεχές μέλλον.

Να μην είμαστε όμως απαισιόδοξοι και υπερβολικοί (όπως κατά την γνώμη μου είναι υπερβολικός και ο τίτλος της εκπομπής «δυστυχία να είσαι μαθητής»). Ούτε το φινλανδικό είναι το απολύτως τέλειο σύστημα (είναι βέβαια όμως το καλύτερο – καλύτερο όμως όχι ιδανικό), ούτε και το ελληνικό είναι το χειρότερο.

Σίγουρα απαιτείται πααααααάρα πολύ δουλειά αλλά με προσοχή! Γιατί σίγουρα η εκπαίδευση μας μπορεί να χειροτερεύσει με λάθος χειρισμούς!

Rex

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: