h1

Can u feel the rhythm baby?

Φεβρουαρίου 16, 2009

Ένα πολύ ωραίο άρθρο τσίμπησα από το MEN24 που αναφέρει ότι η αντίληψη του ρυθμού είναι έμφυτη και όχι επίκτητη..

Κοινώς, από τη στιγμή που γεννιόμαστε έχουμε την ..αίσθηση του ρυθμού μέσα μας!

Βέβαια, από εκεί και πέρα είναι πως το αναπτύσσει ο καθένας.. Δεν γινόμαστε και όλοι Portnoy!

Ακολουθεί το άρθρο από το ΜΕΝ24 (με πηγή το ΑΠΕ-ΜΠΕ)

«Νέα μελέτη σε νεογνά αποδεικνύει το έμφυτο της αντίληψης του ρυθμού και προσθέτει στα δεδομένα που καταρρίπτουν τις παραδοσιακές ψυχολογικές θεωρίες περί «λευκού χαρτιού».

Η αντίληψη του ρυθμού είναι έμφυτη και όχι επίκτητη όπως ήταν μέχρι τώρα αποδεκτό. Αυτό τουλάχιστον διαπιστώνει μια νέα επιστημονική μελέτη σε νεογέννητα που κατά τα φαινόμενα είναι ικανά να ακολουθήσουν ένα ρυθμό χωρίς καμιά εκπαίδευση ειδικά αν αυτός είναι ροκ. Περαιτέρω η μελέτη αυτή είναι δυνατόν να ανοίξει το δρόμο για την έγκαιρη διάγνωση ανωμαλιών στην ανάπτυξη του εγκεφάλου των νεογνών.
Μέχρι πρότινος ήταν γνωστό ότι τα μωρά, ηλικίας κάτω του ενός έτους, κουνιούνται ή χτυπάνε τα χέρια τους, όταν ακούνε ένα ρυθμό. Όμως οι επιστήμονες δεν ήταν σίγουροι αν η αντίληψη του ρυθμού είναι έμφυτη ή μαθαίνεται.

Η έρευνα των Ιστβάν Βίνκλερ και Χενκιάν Χόνινγκ του Ινστιτούτου Ψυχολογίας της Βουδαπέστης και του πανεπιστημίου του Άμστερνταμ αντίσοιχα κατέληξε στο δεύτερο. Η μελέτη τους δημοσιεύεται στα «Πρακτικά» της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, σύμφωνα με τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες Live Science και New Scientist.

Οι δύο ερευνητές διεξήγαγαν μια σειρά πειραμάτων κατά τα οποία κατέγραψαν την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου των νεογνών για να διαπιστώσουν ότι τελικά η αίσθηση του ρυθμού συνοδεύει τα μωρά από την πρώτη στιγμή της γέννησής τους. «Η αντίληψη του ρυθμού βρίσκεται μαζί τους με το που γεννιούνται. Οι βασικοί αλγόριθμοι είναι ήδη μέσα τους», δήλωσε ο Βίνκλερ, μια ένδειξη που προστίθεται στην πληθώρα των δεδομένων που καταρρίπτουν τις παραδοσιακές ψυχολογικές θεωρίες περί «άγραφης σελίδας».

Οι ερευνητές έπαιξαν ένα ρυθμό ροκ, σε κρουστά όργανα, σε 14 μωρά, δύο έως τριών ημερών, που κοιμόνταν. Μερικές φορές, σκοπίμως, παραλείπονταν μερικοί ήχοι χωρίς όμως να διαταράσσεται ο ρυθμός, ενώ άλλες φορές η παράλειψη των ήχων οδηγούσε σε αποδιοργάνωση του ρυθμού. Όταν συνέβαινε το τελευταίο, δηλαδή η διατάραξη του ρυθμού, οι εγκέφαλοι των μωρών αμέσως αντιδρούσαν στέλνοντας «σήματα λάθους», με τρόπο που έδειχνε ότι αντιλαμβάνονταν το ρυθμό και ενοχλούνταν που δεν ακολουθούσε η επόμενη νότα όπως περίμεναν.

«Το ακουστικό σύστημα ενός μωρού λειτουργεί ακριβώς όπως ενός ενήλικα, με την έννοια ότι πάντα κάνει προβλέψεις. Αν η πρόβλεψη αποδειχτεί λάθος, τότε ένα σήμα λάθους στον εγκέφαλο βοηθά στο να εκτιμηθεί πόσο μακριά από το στόχο ήταν ο ρυθμός», δήλωσε ο Βίνκλερ.

Ενώ η γλωσσική ικανότητα απαιτεί πάνω από ένα χρόνο για να αναπτυχθεί, η μουσική είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που οι γονείς μπορούν να μοιραστούν με τα παιδιά τους, τα οποία αντιδρούν εύκολα σε αυτήν, δήλωσε ο Χόνινγκ. Μια σχετική περσινή μελέτη είχε διαπιστώσει ότι μωρά ηλικίας πέντε μηνών είναι σε θέση να διακρίνουν την αισιόδοξη «Ωδή στη χαρά» (από την Ένατη Συμφωνία του Μπετόβεν) από άλλους πιο μελαγχολικούς ρυθμούς. Ενώ και άλλα ζώα, όπως τα πουλιά και οι βάτραχοι, έχουν σημαντικές ακουστικές (και τραγουδιστικές!) ικανότητες, ελάχιστα – αν υπάρχει κάποιο όντως- μπορούν να αντιληφθούν το ρυθμό και να «εκτελέσουν ένα διάλογο» μαζί του.

Σύμφωνα με τον Βίνκλερ, η έμφυτη αίσθηση του ρυθμού από τα μωρά πιθανώς τα βοηθά να αναπτύσσουν αυτή την τόσο διακριτή ανθρώπινη τάση για μάθηση, μέσα από την ανταπόκρισή τους σε κάποια διδασκαλία, μιμούμενα τους γονείς τους. Με άλλα λόγια, η ανταλλαγή πληροφοριών και η απόκτηση γνώσης στους ανθρώπους (αντίθετα π.χ. με τους πιθήκους που δεν διδάσκουν, ούτε διδάσκονται) «συγχρονίστηκε» με την εγγενή αίσθηση του ρυθμού, καθώς οι γονείς μεταφέρουν με τον «τραγουδιστό» λόγο τους τα συναισθήματά τους και άλλες πληροφορίες στα μωρά τους.

Έτσι, κατά τον Βίνκλερ, η πορεία της βιολογικής εξέλιξης πιθανότατα ευνόησε εκείνους τους εγκεφάλους, όπως τους ανθρώπινους, που τα νευρωνικά τους κυκλώματα μπορούν να ανταποκριθούν στο ρυθμό, προκειμένου να διευκολυνθεί ευρύτερα η διαδικασία της μάθησης. Στην πορεία, αναπτύχθηκε και η ίδια η μουσική ως τέχνη.
Οι επιστήμονες θέλουν, στη συνέχεια, να ερευνήσουν κατά πόσο η παρατηρούμενη προβληματική αντίληψη του ρυθμού σε ορισμένα νεογέννητα (δεν «ροκάρουν» όλα το ίδιο!) αποτελεί ένδειξη για πιθανή εμφάνιση κατοπινών προβλημάτων λόγου και επικοινωνίας.»

Rex

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: